Polskie biuro podróży tworzone przez pasjonatów Północnych regionów. Doświadcz prawdziwej Arktyki razem z nami.
Wycieczki
Kontakt
Przystanek:Północ
Karolina Stępniewska
NIP: 8222358663
REGON: 367137163
Nr konta: 40 1050 1894 1000 0090 8292 8491
Polskie biuro podróży tworzone przez pasjonatów Północnych regionów. Doświadcz prawdziwej Arktyki razem z nami.
Przystanek:Północ
Karolina Stępniewska
NIP: 8222358663
REGON: 367137163
Nr konta: 40 1050 1894 1000 0090 8292 8491
Jeździmy tam regularnie i za każdym razem wracamy z tym samym wrażeniem: to jedno z niewielu miejsc na świecie, gdzie zima naprawdę ma sens. Stoisz na mrozie, owinięty w kurtkę tak grubą, że czujesz się jak bałwanek Michelin, a nad głową nagle rozbłyska zielono-fioletowa zorza – wtedy zapominasz nawet o drętwiejących palcach. A prawda jest taka, że Norwegia nauczyła nas jednego: jeśli ubierzesz się odpowiednio ciepło i masz przy sobie gorący napój, zimno przestaje istnieć.
Dlatego przygotowaliśmy ten blog post, żeby zarazić Was naszą miłością do Norwegii zimą. Poniżej znajdziecie atrakcje, które naszym zdaniem warto zobaczyć – a większość z nich możesz przeżyć tylko o tej porze roku.
Mamy nadzieję, że coś z tej listy Was zainspiruje!
Wyobraź sobie: zimne, ciemne morze, statek, na którym wszyscy stoją w ciszy, z twarzami wlepionymi w wodę. I nagle – pfff! – wynurza się wieloryb, wypuszcza fontannę pary i znika pod taflą. To chwila, przy której ciarki przechodzą po plecach.
My podczas rejsu w Tromsø widzieliśmy humbaki, orki, a nawet mini delfiny.Ich płetwy wynurzały się obok łodzi, a wszyscy na pokładzie mieli ten sam wyraz twarzy: szczęka w dół, oczy szeroko otwarte.
Zorza to jest magia. Nie turystyczna atrakcja, nie show zaplanowany pod turystów – tylko spektakl, który zdarza się wtedy, kiedy natura akurat ma ochotę. Raz ją widzieliśmy przypadkiem – wychodząc tylko na wieczorny spacer. Innym razem goniliśmy zorzę przez kilka godzin minivanem. Co chwilę zatrzymywaliśmy się, żeby sprawdzić prognozy aktywności, zachmurzenia, przejaśnienia — wszystko na bieżąco. Przeglądaliśmy mapy, analizowaliśmy, gdzie mamy największe szanse coś zobaczyć, i decydowaliśmy, czy warto jechać dalej. Czasem oznaczało to nadłożenie kilkudziesięciu kilometrów, ale dokładnie wiedzieliśmy, co robimy i po co. Kiedy się pojawia, cały świat zamiera. Siedzisz na sankach, trzymasz kubek z gorącą kawą i patrzysz, jak niebo zmienia się w zielono-fioletowy ekran. To taki moment, w którym czujesz, że wszystkie zimowe trudy były tego warte.
Nie przepadamy za zoo, ale Polar Park to coś zupełnie innego. Po pierwsze: ogromne wybiegi w górach, przystosowane do stylu i potrzeb poszczególnych zwierząt. Po drugie: zwierzęta, które naprawdę wyglądają na „u siebie”. Wilki, rysie, niedźwiedzie, a nawet rosomaki – wszystko to na tle zasypanych świerków i gór.
Pamiętamy, jak po raz pierwszy usłyszeliśmy wycie wilków. W ciszy, między górami. Serce przyspiesza, a ty nagle czujesz, że nie jesteś turystą w zoo, tylko kimś, kto dostał zaproszenie do świata dzikiej natury.
W naszej arktycznej bazie wiedzy znajdziesz też podcast Karoliny (właścicielki Przystanku Północ) “Zwierzęta Północy”, w którym opowiada, gdzie i kiedy można je spotkać, jak się do tego przygotować, i – co najważniejsze – dlaczego każde takie spotkanie zostaje w człowieku na dłużej.
Norwegia zimą nie potrzebuje filtrów. Krótkie dni sprawiają, że przez kilka godzin panuje coś, co fotografowie nazywają blue hour. Światło robi z gór i fiordów obrazy, które wyglądają jak kadry z filmu fantasy.
Pamiętamy taki moment – jechaliśmy autem przez górską drogę, było około 13:00, a niebo miało kolor od różowego, przez fiolet, po głęboki granat. Zatrzymaliśmy się tylko po to, by patrzeć.
Kiedy pierwszy raz założyliśmy rakiety, śmialiśmy się, że wyglądamy jak kosmici. Ale po kilku krokach nagle okazało się, że możemy iść wszędzie. W głęboki śnieg, w las, na pola, które normalnie byłyby nie do przejścia. I nagle byliśmy sami. Tylko my, skrzypiący śnieg i totalna cisza.
To jest doświadczenie, dzięki któremu odkrywasz Norwegię poza szlakami.
Spotkanie z reniferami zawsze przypomina nam, że tutaj Święty Mikołaj to nie bajka, tylko część kultury. Na farmach można nakarmić je mchem, dowiedzieć się, jak wygląda życie Samów, a potem usiąść w saniach i przejechać się przez las.
Nie jest to jazda szybka jak na husky – to raczej spokojny kulig. Siedzisz pod kocem, trzymasz kubek gorącej herbaty, a renifery ciągną sanie w ciszy. To moment do wyciszenia i poczucia, że naprawdę jesteś na dalekiej Północy.
Norwegia kocha narty biegowe. Tu dzieci uczą się ich szybciej niż jazdy na rowerze. Trasy są wszędzie – nawet w małych miasteczkach. My spróbowaliśmy i… okazało się, że to naprawdę wciąga. Po 5 minutach byliśmy cali zgrzani, ale szczęśliwi jak dziecko.
A jeśli ktoś woli bardziej ekstremalne wrażenia – skitury to opcja numer jeden. Wyjście na szczyt, zjazd przez nietknięty śnieg i widok, który nagradza każdy krok.
Bo poza dużymi miastami nie ma tłumów. Można spacerować po pustych ścieżkach, siedzieć przy kominku w domku na odludziu, popijać gorącą kaffe i jeść lokalne wypieki. To właśnie to słynne skandynawskie kos – prostota, przytulność i szczęście w małych rzeczach.
Ryzyko zawodu – zorza jest kapryśna. Możesz być kilka dni i jej nie zobaczyć (jeśli nie wiesz, gdzie szukać ;)).
Jeśli dotrwałeś do końca, to pewnie czujesz już, dlaczego my wracamy do Norwegii właśnie zimą. To nie jest kierunek dla każdego – trzeba lubić mróz, krótkie dni i gotowość na niespodzianki pogody. Ale jeśli szukasz przygody, ciszy, zorzy nad głową i autentycznego klimatu Skandynawii, to lepiej trafić nie możesz.
My to wszystko już przeżyliśmy i teraz zabieramy tam kameralne grupy, żeby pokazać Norwegię taką, jaką sami ją pokochaliśmy.
👉 Jeśli ten tekst przekonał Cię, żeby odwiedzić Norwegię zimą, to jedź z nami na wycieczkę do Norwegii – zrobimy wszystko, żebyś wrócił z poczuciem, że przeżyłeś coś naprawdę wyjątkowego.
